عاشورا ; نهضت جاوید

مظهر زیبایی ها

حسین(ع) مظهر همه زیبایی‌ها و سرچشمه نیکی‌هاست. او تبلور ایمان، تجسم دین، و تحقق عینی حق است و حماسه همیشه جاویدی از ابعاد شگفتی برخوردار است. امام (ع)، زمانی نبرد خود را با ظلم و ستم آغاز کرد که حاکمیت اموی، یکه‌تاز میدان شده بود و بسیاری از بزرگان که روزگاری فریاد رعدآسای آنان لرزه بر اندام شرک و مشرکان می‌انداخت، اکنون سر در لاک خود فرو برده بودند و عالمان و آگاهان خودفروش به جای بیدار کردن مردمان، مشغول توجیه اعمال حکومت وقت بودند. قیام حسین بن علی(ع) و سپس شهادت مظلومانه او و یارانش، چهره واقعی حکومت یزید را روشن ساخت و از همین رو تا جهان باقی است، مسلمانان و مخصوصاً شیعیان می‌بایستی خاطره آن قیام تاریخی را با انجام مراسم سوگواری متین زنده نگاه دارند.

امام حسین علیه السلام و نهضت جاویدکربلا محمودحکیمی

مطلب اصلی در کوثربلاگ ارسال شده است.

اهداف امام حسین (ع)

‏کلمات حسین، آمادگی برای شهادت و حفظ حرمت حرم و امر به معروف و نهی از منکر و اصلاح امت و جلوگیری از بدعت ها و اقامه ی سنت و امامت و تشکیل حکومت هست. بعضی خیال می کنندکه باید به یکی از این اهداف روی آورد و از میان این ها با تعارض و ترجیح انتخاب کرد. همان طور که یک دسته گذشته از این ها معتقد هستند که حسین برای کاری نیامده بود و هرگاه اجازه می دادند باز می گشت و حتی پس از شهادت تمامی یارانش آماده بازگشت و انصراف بود.

اعتقادبه حق ناچار اهداف حکومت و برنامه ریزی و تشکل و سازمان و تربیت نیرو های مناسب و جایگزین کردن آن ها را به دنبال می آورد. وضع امامت و اعتقاد به امامت از این همه جدا نیست، و در هنگامی که عِده و عُده فراهم نشده باشد و تلقی آدم ها از خود عوض نشده باشدو مهره ها فراهم نشده باشد و در جایگاه خودننشسته باشد ، طبیعی است که دیگر مبارزه و درگیری ادامه نیابد و حتی پس از شهادت کسانی که خیری در عیش بعد از آنان نیست، دوباره بازگردد و زمینه ها را فراهم نماید….

‏امر به معروف و نهی از منکر و اصلاح امر امت و محو بدعت و اقامه ی سنت و امامت و تشکیل حکومت، این ها با یکدیگر تعارضی ندارند، که تمامی این ها موضوع و زمینه دارند و در یکدیگر نهفته هستند. همان طور که خروج از مدینه به خاطر فرار از بیعت و خروج از مکه به خاطر حفظ حرمت و آمادگی برای شهادت و زیر بار بیعت یزید و ذلت نرفتن، انتخاب هایی هستند که در هر کدام از این شرایط با حساب و سنجش به دست آمده اند. در صورتی که زمینه عوض شود و شرایط متحول شود، بازگشت و انصراف صورت می پذیرد و این انصراف، انصراف از تشکیل امامت و برنامه ریزی های بعدی برای حکومت علوی و اسلامی نیست. کسانی که طالب حکومت اسلامی یا رهبری معصوم و ولایت انسان کامل هستند و کسانی که با توجه به حق و به ساخت جهان و انسان، هدف هایی در سطح آزادی و عدالت و آگاهی و تکامل و رفاه و امن و رهایی را کافی نمی دانند و با واقعیت انسان و جهان هماهنگ نمی بینند و معتقد هستند که هدف ها بالاتر و حوزه ی حکومت گسترده تر از هفتادسال است و در این حوزه و با این اهداف ، چاره ای جز حکومت خدا و محمد(صلی النه علیه وآله) و معصوم نیست و دیگران باید به این جریان دعوت کنند و برای این هدف زمینه ساز باشند، کسانی که این هدف و این روش و این راه و رهبری را انتخاب کرده اند، ناچار باید برای دو چیز آماده شوند: 1 ‏. تامین نیازها 2 ‏. تحمل تبعات و لوازم و رنج های سنگین، که طبیعی این اهداف بلند و خواسته های سنگین است.

1 ‏_ این حکومت و این هدف، زمینه ی تربیتی، معرفتی و محبتی می خواهد. عِده و مهره های کار ساز می خواهد. عُده و امکانات می خواهد و طرح و نقشه و در نتیجه جایگزین شدن در مواضع کلیدی و جایگاه های حیاتی را می خواهد.

‏و د‏ر مرحله ی تربیت باید به سنگینی اهداف و مراحل تا هدف و نیازها د‏ر هر مرحله توجه د‏اشت. همان طور که بایدبه حوزه های کار و میدان های مبارزه ‏و آفت های این میدان ها و مصونیت د‏ر برابر آن ها پر د‏اخت و از ظرفیت و ظرافت بهره‏گرفت و از کید و مکر د‏شمن نهراسید و از استمرار برخور د‏ها نرنجید و بایدآماده شروع جدید و آغاز روز به روز بود .

2 ‏_ این تفکر و این بینش، صف و درگیری دارد و درگیری چهره های گوناگون و لوازم متعدد دارد. برخورد با منافع دشمن، ایجادتعارض و درگیری میان آنها و بهره برداری از نقطه های ضعف و اختلاف ها، ضروری و لازم است. نمی توان با دشمن در خانه خودجنگیدکه باید او را در خانه اش درگیر کرد و باید نقطه ضعف هایش را فشار داد. اگر ما معتقد هستیم که هدف داری و قانونمندی وجوددارد و اگر معتقدیم که راه، فقط یک راه هست، دیگر از قوت های دشمن هراسی نیست که این نیروها در بن بست انفجار می آورد و با شتاب زیادتر به درگیری و برخوردشکننده دچار می شوند.

‏برای کسی که از راه بیرون رفته، تو بیشتر از سقوط و برخورد و درگیری، عذابی نخواهی داشت. البته دشمن که با قدرت و صنعت همراه است و با ثروت های ما به فقیرکردن ما می پردازد و از کیسه ی نفت و امکانات ما خرج می کندو از ما غرامت می گیرد و بازار صنایع نظامی وغیر نظامی خویش را از رکود نجات می بخشد، این دشمن از تجربه ها و بن بست تجربه ها و راه ها و فرارها غافل نیست که او هم به قانون اختلاف و نقطه ضعف و درگیری آشنا ست و می داند که چگونه بایدجبهه های جدیدبازکرد و در برابر جلوه های دنیا و جاذبه های جنسی و نقطه ضعف های جوانان و پیرمردان، برنامه ریزی کرد و از فشارهای چندساله و برخوردهای دنیاطلبانه و توزیع غلط امکانات و بهره مندی چشم گیر مسؤولان و برداشت های وسوسه انگیز اجاره نشین های فارغ و کاخ نشین های شبکه دار و خودخواه، به استدعای رفاه و لذت وعصیان و نفرت دامان زد و نوارهای سکس را از داخل تهیه کرد و به خارج فرستادو با عطش این نسل سرکش آتش ها بپا کرد. این تجربه های مکرر به دشمن هم آموخته که نقطه ضعف های ما، او را از هجوم بی نیاز می کندکه یک لعبت زیبا به من اعتنا ندارد و به من هجوم ندارد ولی نقطه ضعف من و شهوت سرکش من مرا آرام نمی گذارد و حتی در دوره ی اقتدار اندلسی من، مرا به زنجیر می کشد تا چه رسد به دوره ی گرفتاری های اجتماعی، اقتصادی، سیاسی و روانی من.

‏در هر حال با تمامی این رنج ها و مشکلات نمی توان از رفتن چشم پوشید و بازگشت که در نهایت باید از شکست درس پیروزی گرفت و نقطه ضعف ها را پر کرد و از یک سوراخ دوبار گزیده نشدکه: لا یلسع المؤمن من جحر مرتین….

وارثان عاشورا علی صفائی حائری

مطلب اصلی در کوثربلاگ ارسال شده است.

روز حسین (ع)

بسم الله الرحمن الرحیم

‏السلام علیک یا ابا عبدالله و علی الارواح التی حلت بفنائک و اناخت برحلک

‏لا یوم کیومک یا ابا عبدالله

روز حسین(علیه السلام) مانندندارد و بی مانندی و برکت عزیز این روز در حجم مصیبت و عظمت مصیبت نیست

که ما می بینیم در این سال های نزدیک و دور چگونه بزرگانی مثل مرحوم شیخ جعغر شو شتری و یا مرحوم آیتی و یا تربتی و یا راشد و یا مطهری و دیگران و دیگران، از برکات این روز دل هایی را زنده کرده اند و برای تمامی روزهای صبر و استقامت، مبارزه و جهاد ، و مصیبت و بلاء و شهادت و تسلیم، و رضا و فناء از روز حسین(علیه السلام)الگو گرفته اند و نشان آورده اند.

‏با این توجه بایدببینیم که روز حسین(ع) برای امروز ما که روز انتظار و استقامت و تهیه و توطئه است، چه الگو یی دارد ، که در روایت آمده: ((یوطئون للمهدی سلطانه)).

د‏ر این روزها که روزهای شبهه و وسوسه و جذبه ها و فتنه ها، و ترس و هراس و سرگرد‏انی و د‏ربدری و سر به د‏امان گذاشتن و بر هر د‏ری کوبیدن است، چگونه از حسین(ع) الگو بگیریم و از یاران او که به محل امن رسیدند و مرکب خواباندند، و با این د‏و خصوصیت: ((حلت بفنائک و اناخت برحلک ))، سزاوار سلام خدا و سلام انبیاء و سلام ملائکه و سلام اولیاء او شدن که; علیکم منا جمیعاً سلام الله ابدا مابقیت و بقی اللیل و النهار…

‏همان طور که بارها مطرح شده باید د‏ر تاریخ هم با نگاه تطبیق د‏اخل شد تا عبرت گرفت و به بصیرت رسید و گرنه فقط سرگرمی و اشتغال است و تعجب و سرد‏رگمی که شبهه آن قدر سنگین است که می بینیم کسانی را که نامه نوشته بو د‏ند و با مسلم بیعت کر د‏ه بود‏ند و با او نماز گزارد‏ه بود‏ند ، آن قدر امان نداد‏که تا صبح کنند و همان شبانه مسلم را رها کرد‏ند و کوچه های کوفه را بر تنهایی و غربت مسلم و بر قساوت و بی وفایی خود ‏شاهدگذاشتند.

‏آیا روزهای ما همین خصوصیت شبهه و تردد و بازگشت و بریدگی و سرگردانی و ترس و هراس و وادادگی به هر کس و نا کس را با خود ندارد؟

‏ما می بینیم که چگونه مردان راه نشستند و بازگشتند و خود فروخته سر بر هر دامانی گذاشتند و با هر طاغوتی پیمان بستند و به حکومت خدا و محمد(ع) و علی(ع)پشت کردند و از زندگی و مرگ محمدی گریختند.

‏همان طور که وحشت از لشکر شام و طمع گندم ری و فریب و نیرنگ ابن زیاد ‏، خیلی ها را د‏ر تاریخ از حسین(ع) و عاشورا و کربلا جدا کرد ‏و از برکت روز حسین(ع) محروم گر د‏اند. وحشت از قدرت و ابر قدرت امروز که نظم نوین را فریاد ‏می زند و قدرت و صنعت و علم و ثروت و رفاه ‏و لذت را یدک می کشد و از تمامی راه های تبلیغی و رسانه های جهانی و ماهواره های مسلط و تصویرهای مسموم بهره می برد ، وحشت و طمع از این قدرت ها و وادادگی در برابر آنها و سر نهادن بر فرمان آنها و بریدن از دین و از حسین زمان و ولی عصر(عج) ، از وحشت اهل کوفه کم ندارد.

و راستی که برکت روز حسین (ع) می تواند، ما را به بیداری بکشاند و با یارانی که در محاصره افتاده اند و انتظارهاشان به ناامیدی رسید و هیچ کس به یاری آنها نشتافت تا آنجا که در روز تاسوعا دوست و دشمن تنهایی را باور کرد و دشمن تصمیم به تمام کردن کار گرفت ، با یارانی که بدون انتظار نتیجه و با یقین به شکست این گونه استوار ماندند، با این یاران و اصحاب حسین (ع) به مقایسه بکشاند.

‏ما می بینیم که آن ها در محاصره و ضعف بدون امید به نصرتی و ناصری و بدون انتظار نتیجه و چشم داشت از پیروزی و مزد و سپاس و ستایشی اقدام کردند و بر یکدیگر سبقت گرفتند…

‏و در این طرف می بینیم که ما در برابر ولی عصر و امام زمان (عج) از یاد او غافل و از مشکلات مبارزه و رنج های او فارغ هستیم و در میان اشتغالات شلوغ و لهو و لعب های خودمان برای او جایی نگذاشته ایم و اقدامی نمی کنیم و هزار توجیه داریم و دستاویز بدی های افراد و بی اعتنایی دوستان را و یا خوبی حریفان و نظم و انضباط و قدرت و سرعت و صنعت و ثروت و رفاه و سرخوشی های بی امانشان را داریم.

این نکات معلوم می تواند معادله ی مجهول ما را کشف کند و معرفت و محبت و نیت و سبقت و مسارعه را برای ما مفهوم و مقبول و محبوب و مطلوب نماید تا بتوا نیم نام اصحاب حسین(علیه السلام) را بر زبان بیاوریم و با یاد آن ها خود را زنده نگه داریم و برای ولی عصر (عج) که وحدت و غربت را دارد و قساوت و نخوت معاصر و ابر قدرت ها را می بیند و غفلت و فراغت و تسویف و لغو و لهو ما را تجربه می کند ، نور چشم و قدرت دست و سرعت قدم و عِده و عُده باشیم.

‏ما پس از تجربه های مکرر و سرگردانی بر در خانه های قدرت و ثروت، اگر در فناء حسین(علیه السلام) محلی بگیریم و در این وسعت حلول کنیم، و اگر در کاروان او رخت بیفکنیم و مرکب بخوابا نیم، می توانیم حلاوت امن و لذت سلام خدا و سلام انبیاء و سلام ملائکه و سلام اولیاء را ذوق کنیم و بچشیم و می توانیم در این روزهای شبهه و فتنه و انتظار و ترس و یأس و رجعت و بازگشت، همراه هدایت و بینات و فرقان حسین(علیه السلام) و فرزندان او استوار و ثابت قدم بمانیم و با هر نعیق و فریادی راه عوض نکنیم و از خط بیرون نزنیم.

لا یوم کیومک یا ابا عبدالله.

‏برکت روز حسین(علیه السلام) می تواند در این روزهای سخت هم، چراغ ما باشد و سفینه ی ما باشد… روشنی و سیر را در این دریای تاریک و طوفانی، کشتی شکستگان غنیمت می دانند…

شب تاریک و بیم موج و گردابی چنین هایل

کجا دانند حال ما سبک باران ساحل ها

وارثان عاشورا علی صفائی حائری

مطلب اصلی در کوثربلاگ ارسال شده است.

وارثان عاشورا

بسم الله الرحمن الرحیم

فاصبر ان العاقبه للمتقین.

ان الارض لله یورثها من یشاء من عباده والعاقبه للمتقین.

ان الارض یرثها عبادی الصالحون.

عاشورا روز حسین است و هیچ روزی مثل روز حسین نیست.

عاشورا تنها یک روز نیست، بلکه تمامی تاریخ است. همان طور که کربلا تنها یک قطعه ی خاک نیست. کریلا جغرافیای نامحدوداین تاریخ گسترده است. با این زمینه، سؤال این است که وارث عاشورا کیست؟ چه چیزی برای چه کسی از عاشورا باقی مانده است؟ آیا حاصل عاشورا، شتک خون و زخم های باز و داغ های دردو خیمه های مبهوت و اسیران آزادو پیام های رساست، و از آن طرف حاصل عاشورا، فتح شکست و غنیمت های پشیمان و حکومت های محکوم است؟

درست است که عاشورا لعنت و سلام را آوردو نفرین و سلام را تقسیم کرد، ولی من هر سال حساب می کنم که چه سهمی گرفته ام و چه میراثی برداشته ام؟ آیا از عاشورای حسین و از کریلای حسین، سهمی داشته ام؟

وارث ، قرابت می خواهد. قرابتی بدون حائل و بدون مانع. فرزندی که قاتل پدر باشد، ارث نمی برد. فرزندی که کافر باشداز مسلمان ارث نمی برد. آیا من حسین را نکشته ام؟ آیا من از آن چه که فهمیده ام، چشم نپوشیده ام و کفر نورزیده ام؟

اگر من به ولایت حسین نرسیدم، اگر ابوّت اولیاء را نخواستم، اگر فرزنددنیا و یا بدتر بنده ی دنیا شدم و دین در وجودمن شکل نگرفت و تنها بر زبانم نشست، آیا با حسین قرابتی دارم؟ آیا از عاشورا ارثی می برم و سهمی می گیرم؟

ادامه »

مطلب اصلی در کوثربلاگ ارسال شده است.

بانویی که مسلمان شد

حسین بن علی (ع) با نبردبا حکومت استبدادی یزیدبن معاویه و شهادت خودو یارانش در کربلا درس های جاودانی به مردم جهان در همه ی اعصار و دوران ها آموخت .

یکی از درس های قافله سالار عشق به مردم این است که عامل اصلی فسادو تباهی در هر جامعه ای ، دوری از آموزه های رهایی بخش پیامبران توحیدی است.

گسترش رسانه ها و وسایل ارتباطی در قرن بیست و یکم و آگاهی هر چه بیشتر مردم جهان از مبانی اعتقادات تشیع علوی موجی عظیم از گرایشات پیروان مذاهب و فرقه های دوران ما به شیعه اثنی عشری را به دنبال داشته است.

دایانا ترانکو بانویی که تا سال 2دد5 از مبلغان پر شور کلیسای کاتولیک بودسرانجام با پژوهش های دقیق خوددر اسلام و مخصوصاً نهضت امام حسین (ع) سرانجام مسلمان شدو نام خودرا به ((هاجر حسینی)) تغییر داد. وی عامل اصلی مسلمان شدن خودرا ، پژوهش دقیق به نهضت امام حسین (ع) می داندو در گفت وگویی با خبر روزنامه همشهری (در بهمن ماه 1382)گفت:

((… {ضمن پژوهش های خوددرباره اسلام } در مباحث امامت که پیش می رفتم با یک نقطه اوج روبرو شدم و آن اما حسین (ع) بود.

هرچه در موضوع امام حسین (ع) پیش می رفتم هیجانم برای دانستن علل این همه عظمت بیشتر می شد. ایشان نقطه ی اصلی لحظات شگفت انگیز وجودم شدو با او متولدشدم . هرچه بیشتر می رفتم ، موضوعات جدی تر و جدیدتر گشوده می شدند…

عظمت عاشورا و امام حسین (ع) یک فضای متفاوتی برای من گشود.فکر می کنم عاشورا حجت را برایم تمام کردو تازه عمیق تر شروع به کنکاش کردم …

{و سرانجام} در امریکا مسلمان شدم و بعدبه ایران آمدم تا در کشوری که به نام اسلام و امام حسین (ع) است مطالعاتم را ادامه بدهم . من در ایران سعی کردم در خیلی از مراسم مذهبی شرکت کنم و به طور جدی خودم را با مراسم عزاداری آشنا کردم .در کنار این مراسم آنچه برای من خیلی مهم بود، شناخت شخصیتی از امام حسین (ع) بودکه نقش جهانی داردو حرکت و اراده ایشان برای احیای حقیقت. او همه چیز را فدا کردتا اصل دین و حقیقت انسانیت بماند.))

هاجر حسینی در پایان مصاحبه خویش می گویدکه در مراسم عزاداری وآگاهی از شوق شیعیان برای زیارت قبر حسین (ع) موجب می گرددکه بسیاری از پژوهشگران بی طرف ،به پژوهش و تحقیق بپردازندتا بدانندچه عاملی موجب این همه شور و هیجان می گردد. وی در پایان مصاحبه خویش می گوید:

((من فقط همیشه خدا را شکر کرده ام که مرا در مسیدحقیقت قرار داد…من فقط خدا را شکر می کنم که مرا با عاشورا و امام حسین (ع) مسلمان کرد.))

امام حسین علیه السلام و نهضت جاویدکربلا محمودحکیمی

مطلب اصلی در کوثربلاگ ارسال شده است.

احادیث حسینی

آرامش در پناه خداوند

به نام خداوند،آرامش می یابم و به نام خدا بی نیاز می شوم و بر خدا توکل می کنم و(برای ایستادگی) در مقابل ظلم هر ظالم سنگدل و بی رحمی و یورش هر راهزنی و شکنجه هر زجر دهنده ای از خدا کمک می جویم زیرا که خداوندبهترین نگه دارنده و مهربان ترین مهربانان است.

چهار خصلت سودمند

هرکس نزدما آید،از چها خصلت بهره مندخواهدشد:اعتقادات صحیح پیدا خواهدکرد،از اخلاق حسنه برخوردار خواهدشد،دوست مفیدی خواهدداشت ،و از انس و همنشینی با عالمان بهره مندخواهدشد

مهر و محبت به ما

هرکس به ما مهر ورزدو علاقه مندباشد، به جدم رسول الله (ص)محبت و عشق ورزیده و هرکس با ما خصومت ورزد،به جدم پیغمبر اکرم(ص)دشمنی ورزیده است.

باروری معرفت

گفت و گوی علمی، مایه باروری معرفت است.

پیروی از حق

عقل ، جز با پیروی از حق کامل نمی شود.

افزایش عقل

تجربه بسیار آموختن، مایه افزایش عقل است.

نشانه بزرگی

از آن حضرت سوال شدبزرگی در چیست؟ فرمود:به سازگاری با بستگان و تحمل لغزش دیگران

مطلب اصلی در کوثربلاگ ارسال شده است.

اشعار حسینی

بسی خون کرده انداهل ملامت

ولی این خون نخسبدتا قیامت

هر آن خونی که بر روی زمانه ست

برفت از چشم و این خون جاودانه ست

عطار نیشابوری

فردا که هرکسی به شفیعی زننددست

ماییم و دست و دامن معصوم مرتضی

پیغمبر آفتاب متیر است در جهان

وینان ستارگان بزرگندو مقتدا

یا رب به نسل طاهر اولادفاطمه

یا رب به خون پاک شهیدان کربلا

دل های خسته را به کرم مرحمی فرست

ای نام اعظمت در گنجینه صفا

سعدی شیرازی

آن امام عاشقان پور بتول

سرو آزادی ز بستان رسول

الله الله بای بسم اله پدر

معنی ذبح عظیم آمدبه سر

بهر آن شهزاده خیرالملل

دوش ختم المرسلین،نعم الجمل

…چون خلافت رشته از قرآن گسیخت

حریت را ز هر اندر کام ریخت

خاست آن سر جلوه خیر الامم

چون سحاب قبله باران در قدم

بر زمین کربلا باریدو رفت

لاله در ویرانه کاریدو رفت

تاقیامت قطع استبدادکرد

موج خون او چمن ایجادکرد

بهر حق در خاک و خون غلطیده است

پس بنای لا اله گردیده است

…عزم او چون کوهساران استوار

پایدار وتندسیر و کامکار

تیغ بهر عزت دین است و بس

مقصداو حفظ آیین است و بس

ما سوا الله را مسلمان بنده نیست

پیش فرعونی سرش افکنده نیست

خون او تفسیر این اسرار کرد

ملت خوابیده را بیدار کرد

تیغ((لا))چون از میان بیرون کشید

از رگ ارباب باطل خون کشید

…رمز قرآن از حسین آموختیم

ز آتش او شعله ها اندوختیم

…در نوای زندگی سوز از حسین

اهل حریت آموز از حسین

اقبال لاهوری

مطلب اصلی در کوثربلاگ ارسال شده است.